DNA-test bij migraine: ontdek welke factoren bij jou écht meespelen.

Schildklierhormoon dat zijn werk niet deed

Bij een patiënte bleven de schildklierwaarden in het bloed netjes binnen de normen, terwijl ze allerlei klachten door heel haar lichaam had. Voor die klachten was inmiddels zware medicatie ingezet.

Uit haar DNA kwam naar voren dat haar lichaam het schildklierhormoon zéér moeilijk in de actieve vorm kan omzetten. Dat zie je niet terug in een gewone bloedmeting, maar het hielp eindelijk verklaren waar de klachten vandaan konden komen, en gaf richting aan waar het écht over ging.

En juist tussen de actieve vorm van het schildklierhormoon en migraine ligt een belangrijke link, waardoor dit voor haar migrainebeeld een wezenlijk puzzelstuk bleek.

Een trage oestrogeenafbraak die nergens opviel

Bij een andere patiënte gaven het bloedonderzoek en de klinische evaluatie geen enkele aanleiding om aan de afbraak van oestrogenen te denken. Op papier leek daar niets aan de hand, of sterker nog: het bloedlabo was net extreem misleidend.

Haar DNA vertelde een ander verhaal: ze bleek juist een uitgesproken combinatie van vertraagde varianten te hebben die de afbraak van oestrogenen bemoeilijken. Het was net door die extreme combinatie dat het bloedlabo paradoxale waarden toonde. Precies het soort onzichtbare factor die je anders blijft missen, en die voor haar migrainebeeld een belangrijk puzzelstuk was.

Inzicht in een prikkelgevoelig brein

Bij een patiënt wezen de klachten sterk in de richting van MCAS (mestcelactivatiesyndroom): zijn lichaam leek op van alles te reageren. Toch was de puzzel niet rond. De klachten leken neurologisch versterkt te worden.

Zijn DNA gaf duidelijke aanwijzingen dat zijn prikkelverwerking gevoeliger is voor verstoring. Signalen uit het lichaam komen bij hem harder binnen dan gemiddeld, waardoor dezelfde prikkel veel heftiger aanvoelt. Het leidt tot een vicieuze cirkel waarbij de prikkels als belangrijk en gevaarlijk binnenkomen, waardoor ze alsmaar heftiger worden.

Dat inzicht bracht begrip, en vooral rust: er was niets ernstigs met zijn lichaam aan de hand, het probleem lag in de verwerking door het brein. Die geruststelling opent met de juiste therapie de weg naar desensitisatie, waarbij de betekenis van de prikkels geherprogrammeerd wordt.